Glasvezelnetwerk in Harfsen ??
Herdenking Ynze Dikkerboom
  De aanleiding voor de herdenking van Ynze Dikkerboom in Joure.

66 jaar na zijn overlijden krijgt Ynze Dikkerboom in zijn geboorteplaats Oudehaske de erkenning die hem als verzetsheld toe komt.
In Harfsen worden, in de personen van Ynze Dikkerboom en zijn vriendin Tine van Heesch, alle gevallenen herdacht betrokken bij het verzetswerk tijdens WOII.
In Friesland echter waren de verzetsdaden van Ynze Dikkerboom en zijn knokploeg bij slechts een enkeling bekend. Daar is verandering in gekomen!

Door de inzet van dhr. J. Nauta, dhr. F.M. Ringalda staat sinds 4 mei 2010 ook de naam van Ynze Dikkerboom genoteerd in de gedenksteen voor verzetshelden aan de toren van Joure.

In het blad ‘Ut eigen Gea’ (vertaling: uit eigen omgeving) schrijft dhr. F.M. Ringnalda hierover:

Een (bijna) onbekende verzetsman uit Skarsterlân!
Freark M. Ringnalda

Onlangs vond ik in de knipselverzameling van Jan Nauta uit Heerenveen een heel interessant artikel. Iemand van het Dordtsch Dagblad had het op 26 mei 1945 geschreven. Het zat in een map met vele krantenknipsels over de WOII. Voor mij is zo’n map ‘gefundenes Fressen’. Het was een hoofdartikel onder de kop ‘Wij gedenken’ en het ging over een zekere Inse. De auteur wist dat die Inse met z’n meisje op een prachtige nazomerse dag slachtoffer van de oorlog was geworden. In een citaat uit dat artikel spreekt hij Inse rechtstreeks aan:

‘Inse, als iets indruk op ons heeft gemaakt dan is het jullie dood. Je eigenlijken naam wisten we niet eens. Voor ons was je ‘Inse’ en we wisten dat je uit Friesland kwam. Je lange gestalte, je blauwe oogen, je opgeruimd karakter, maar vooral je trouw en vastberadenheid waren daar de teekenen van. Enkele dagen tevoren waren we nog met je op pad geweest, om onderdak te zoeken voor twee Joodsche Nederlanders. Daarin slaagden we. Na veel moeite. Want de streek was overvol. Maar jij wist ’t voor elkaar te krijgen…..Zoo was er iedere keer wat. Je had ’t druk. Telkens viel er door jou wat op te knappen. Maar het helpen van onderduikers en andere verjaagden en omzwervenden had vooral je hart. Schelms konden je blauwe oogen naar je kijken, vroolijk, als ’t zoo te pas kwam, maar hard en met iets van verachting er in als iets je niet aan stond. (….) Eens toonde je me je revolver en beloofde je te zullen doodvechten als het nodig mocht zijn….
Het was geen bravour, het was je onbuigzame wil, je vurig kloppend hart voor de goede zaak te vechten bovenal. Je kreeg de kans niet om je dood te vechten. Je laatste oogenblikken zijn er des te tragischer om geweest.’

Die redacteur schreef over Ynse. Hij wist de eigenlijke naam niet. Wij nu wel, dankzij de genoemde Heerenvener die mij op het spoor bracht. Zijn broer Albert of Appie Nauta was de vriend van Ynze Dikkerboom, want dat was zijn naam.

Wie was Ynze Dikkerboom?
De naam Dikkerboom is in onze contreien vrij bekend. Het is een geslacht van baggeraars en aannemers. Ynze was de zoon van een Friese aannemer in baggerwerken, weg- en waterbouw uit Oudehaske. Aan het hoofd van het familiebedrijf stond de grondlegger (1918) Ynze (sr.) als oudste, van de broers, maar ook neef Jan deed mee. Die neef was Jan Dikkerboom (1881) hij trouwde in 1907 met Geertje Berger (188610. Ze kregen zeven kinderen. Ynze (jr.) was daar één van en wel de vijfde, genoemd naar zijn grootvader. Hij werd geboren op 10 augustus 1914. Zondags ging het gezin naar de Hervormde Kerk. Hij bezocht de christelijke lagere school in Oudehaske en daarna de Mulo. Voor een baan in het bedrijf van zijn vader voelde hij eigenlijk niets. Liever wilde hij boer worden. Hij kwam toch in het baggerwerk terecht met twee van zijn broers. Graag mocht hij buiten werken in de natuur. Meestal was hij baas op een baggerschuit. Zeilen was één van zijn hobby’s. Met zijn broers boude hij zelf een BMér. Ze zeilden o.a. op het naburige Nannewiid. Schaatsen was ook zijn sport. Het liefst maakte hij lange tochten, dat deed hij vaak met zijn beroemde oom, de hardrijder Ale Dikkerboom. (Als krasse ‘grand old man’(86) deed Ale Dikkerboom nog met Sjoukje Dijkstra en Joan Haanappel mee aan ‘Holiday on Ice’op Thialf in Heerenveen.)
Op zijn Friese doorlopers, won Ynze in de winter van 1940-’41 de 16-dorpentocht, iets meer dan 90 km. Bij zijn vrienden stond Ynze bekend als een vrolijk type met de mond op de juiste plaats, avontuurlijk, eerlijk en recht door zee, je kon op hem aan.

Hoe kwam Ynze Dikkerboom in het verzet terecht?
Tijdens de herdenkingsbijeenkomst op 4 mei 2010 aan de voet van de gedenksteen voor verzetshelden zegt dhr. F.M. Ringnalda hier in zijn speech het volgende over:
Klik hier voor de tekst van deze speech  

Herdenking in Harfsen en nu ook in Joure.
Ze zijn daar eind april begraven en op 13 oktober 1945 kwam er een monument ter herinnering aan hen beiden. Dat hadden de knokploegleider Ynze en de koerierster Tine meer dan verdiend. 

De basisschoolkinderen van Harfsen hebben het monument geadopteerd en onderhouden het jaarlijks. Tijdens de stille tocht op 4 mei lopen veel Harfsenaren en andere belangstellenden naar het monument waar Ynze Dikkerboom, zijn vriendin Tine van Heesch en andere verzetshelden herdacht worden.

Op 30 april 2010 ontving Plaatselijk Belang een mailtje van dhr. Freark Marten Ringalda waarin hij hen op de hoogte bracht van de eerste officiële herdenking van Ynze Dikkerboom in Joure,
‘zodat men weet in Harfsen dat wij hier ook aandacht schenken aan Ynze Dikkerboom. Ik heb na enig speurwerk zijn (te korte) leven op schrift gesteld in ons tijdschrift Út Eigen Gea. We wilden alleen laten weten dat na 65 jaar eindelijk bij ons recht gedaan wordt aan wat Ynze voor de gemeenschap bij jullie en voor onze vrijheid heeft betekend. Hij komt van hier, namelijk uit Oudehaske. Zijn naam wordt maandag op de gedenkplaat aan de toren van Joure gebeiteld. Wij waarderen het zeer dat er bij jullie zo'n waardering bestaat voor Ynze Dikkerboom (en zijn vriendin Tine van Heesch). 





Deze aankondiging was aanleiding voor Plaatselijk Belang aanwezig te zijn bij de herdenking. Als genodigden liepen 2 vertegenwoordigers van Plaatselijk Belang mee in de stille tocht.
Na de kranslegging gaf dhr. Ringalda een presentatie over het leven van Ynze Dikkerboom. Ook Plaatselijk Belang Harfsen Kring van Dorth heeft, namens de inwoners een mooi bloemstuk aan de voet van de gedenksteen gelegd.




Jan Nauta spreekt zijn waardering en dank uit aan allen die eraan hebben bijgedragen dat  Ynze Dikkerboom vanaf 4 mei 2010 ook in zijn geboortegemeente Skarsterlân de erkenning krijgt die hem toekomt.