In een redelijk gevulde zaal Buitenlust kon Harfsen vrijdag 10 december 2004 afscheid nemen van burgemeester en wethouders van Gorssel. Er werd door Plaatselijk Belang een leuke middag gepresenteerd.
Kinderboek
Na een inleiding door PB's voorzitter Gerrit Valkeman en
burgemeester Meerburg was het de beurt aan
kinderboekenschrijfster Evelien van Dort. Zij overhandigde Freek,
Iris, Ieke, Karin, Renze en Frank alvast haar boek "Tijdreis
door Gorssel" wat handelt over avonturen in het heden en
verleden van de gemeente. Ook alle andere kinderen van de
Beatrixschool zullen binnenkort dit boek in ontvangst mogen
nemen.
Bramenplukker
Tob de Bordes vertelde mooie verhalen over een vogeltje dat zijn
vleugels uit wilde slaan, een
bramenplukker en onderwaterwezens, waarin de boodschap zat,
vooral tevreden te zijn met wat je hebt (een prachtige
leefomgeving) en je niet te krampachtig moet verzetten tegen de
stroom. Of de Harfsenaren zich echter zonder meer door Lochem mee
laten sleuren, valt natuurlijk nog te bezien.
Busreis
Burgemeester Meerburg verspilde niet te veel tijd met naar het
verleden te kijken. Hij had de indruk gekregen dat Harfsen niet
zo'n band met Gorssel had. Wellicht dat er daarom geen treurige
stemming heerste bij dit afscheid. Voornamelijk de positieve
aspecten van de samenwerking werden benadrukt. Dit werd op
ludieke manier benadrukt door een busreis met chauffeur Dinant,
georganiseerd door toneelvereniging "De Veldhoekers".
Deze pikte bij het gemeentehuis de bestuurders op, om nog een
keer de reis naar Harfsen te maken. De door Annelien uitgedeelde
kotszakjes bleven ondanks de vele drempels die genomen moesten
worden gelukkig ongebruikt. Op een groot scherm kon de zaal van
de reis getuige zijn. Onderweg stapten leden van verschillende
verenigingen in, die allen kunnen terugzien op veel medewerking
en wanneer nodig, subsidie. Deze gelegenheid werd aangegrepen om
hiervoor nogmaals te bedanken en de hoop uit te spreken dat van
het nieuwe bestuur van Lochem net zoveel ondersteuning verwacht
mag worden.
Met elkaar
Op deze middag hebben veel Harfsenaren nog eens laten zien dat je
met elkaar veel kunt realiseren, of je nu bij Gorssel of Lochem
hoort. Laten we hier gewoon zo mee door gaan!
Het verhaal hieronder is een bewerking van De
rijke Bramenplukker van Godfried Bomans. Tob de Bordes vertelde
het in een nog weer iets andere versie, maar de strekking blijft
hetzelfde.
Alleen op de wereld
In het bos woonde een oude bramenplukker. Omdat hij nog nooit
andere mensen had gezien, geloofde hij dat hij alleen op de
wereld was. Maar dat maakte hem niet ongelukkig. Nee, de
bramenplukker was juist heel erg gelukkig. 's Ochtends als hij
opstond, schenen de zonnestralen door de takken van de bomen. Het
gras, het mos en de bloemen waren dan bedekt met allerlei
schitterende en flonkerende diamanten. Als de bramenplukker door
het bos liep, dacht hij dat hij door een lange zuilengang liep,
met enorme gewelven en een groen dak. Hij spiegelde zich in
glasheldere spiegels die in het bos verspreid lagen. En 's
avonds, als de zon onderging, luisterde hij naar het jubelende
gezang dat ergens in de verte klonk.
"Wat is dit alles toch mooi, zuchtte hij dan, wat ben ik
toch gelukkig en wat is het jammer dat ik als enige hiervan kan
genieten."
Ontdekkingsreiziger
Op een avond kwam er een ontdekkingsreiziger bij het huisje van
de bramenplukker aan. De reiziger klopte op de deur en stapte
naar binnen. De bramenplukker zat in zijn stoel en keek de
vreemdeling stomverbaasd aan. Nog nooit had de bramenplukker een
ander mens gezien. Hij stond op, liep om de reiziger heen en
bekeek hem eens goed. Toen pakte hij de hand van de reiziger en
schudde die heen en weer. "U bent net als ik! Ik ben niet
alleen", juichte de bramenplukker.
De reiziger bleef bij de bramenplukker eten. "Hier heeft u
een goudstuk, voor het eten", sprak de reiziger. "Dat
goud heb ik niet nodig, zei de bramenplukker, ik heb
diamanten!" "Diamanten, vroeg de reiziger verbaasd,
waar?"
Grasvelden vol met diamanten
"Buiten, zei de bramenplukker, ik heb een paar grasvelden
vol met diamanten". "Man, je bent schatrijk", zei
de ontdekkingsreiziger en zijn ogen glinsterden. Die diamanten
wilde hij ook wel eens zien.
"Ik heb ook spiegels, zei de bramenplukker, en paleizen met
zuilengangen en hoge groene gewelven. Als u het wilt zien, moet u
morgenochtend maar mee gaan kijken".
De ontdekkingsreiziger sprong op en liep naar de deur. "Nee,
ik blijf niet. Ik ga iedereen van de diamanten, de spiegels en
het paleis vertellen".
Duizenden mensen
De volgende avond kwam de ontdekkingsreiziger terug. Hij had
duizenden mensen bij zich die allemaal de diamanten, spiegels en
het paleis wilden zien. "Wat fijn dat jullie gekomen
zijn", riep de bramenplukker uit toen hij al die mensen zag.
"Nu kunnen jullie ook van al die mooie dingen genieten. Ga
maar slapen, dan gaan we morgenochtend kijken".
De mensen konden bijna niet slapen van ongeduld. Maar eindelijk
werd het toch morgen.
De zon kwam op en de diamanten glinsterden op het gras, het mos
en de bloemen. Maar de mensen zagen het niet. Zij zagen alleen
maar dauw. Toen zij door het bos liepen, zagen zij de
zuilengangen en groene gewelven niet. Zij zagen alleen bomen,
bladeren en takken. De mensen spiegelden zich niet in de
spiegels, want zij zagen alleen vijvers. 's Avonds ging de zon
onder, maar de mensen genoten niet van het gezang uit de verte.
Zij hoorden alleen een nachtegaal fluiten.
Bedrog?
"Je hebt ons bedrogen", zeiden de mensen tegen de
bramenplukker. De bramenplukker keek naar de mensen en zweeg. Hij
twijfelt, hij heeft die diamanten, spiegels, zuilengangen en
gewelven toch echt gezien?
"Je hebt ons bedrogen", zeiden de mensen boos. Er zijn
geen diamanten of spiegels. En de zuilengangen en gewelven zijn
gewoon hoge bomen met takken en bladeren". Toen gingen de
mensen terug naar huis, teleurgesteld en verdrietig. Ze hadden er
allemaal van gedroomd om diamanten te vinden, rijk te worden en
in een groot paleis te wonen. Maar het was één grote leugen.
De bramenplukker bleef alleen in het bos achter. De volgende
morgen waren het gras, mos en de bloemen weer met diamanten
bedekt. Maar de bramenplukker wist niet of het nu werkelijk
diamanten waren of alleen dauwdruppels.